“Dat doe ik wel even”
Het klinkt behulpzaam. Betrokken. Misschien zelfs onmisbaar. En vaak is het ook goed bedoeld. Maar iedere keer dat iemand zegt: “Dat pak ik wel even op”, gebeurt er nog iets anders: ergens anders verdwijnt eigenaarschap.
De spin in het web
Bijna iedere organisatie kent wel die ene persoon die overal tussenzit, alles opvangt en problemen oplost voordat ze zichtbaar worden. De mail die blijft liggen, de klant die nog geen reactie heeft gekregen of de onduidelijkheid in een proces; er is altijd iemand die het wel even regelt.
Dat lijkt efficiënt, want het werk loopt door. Maar ondertussen ontstaat er ongemerkt een patroon waarin anderen minder verantwoordelijkheid nemen en problemen nooit echt bij de kern worden aangepakt.
De verborgen prijs
Zolang iemand alles opvangt, hoeft de organisatie namelijk niet te veranderen. Daardoor blijven:
- verantwoordelijkheden onduidelijk
- processen vaag
- eigenaarschap uit
- structurele problemen bestaan
De organisatie draait wel, maar leert niet.
Van overnemen naar terugleggen
De oplossing zit niet in minder betrokken zijn, maar in stoppen met overnemen. Niet direct zeggen: “Ik doe het wel”, maar juist de vraag terugleggen: “Hoe ga jij dit oppakken?”
Dat voelt misschien trager en ongemakkelijker, maar het is precies daar waar organisaties groeien. Want pas wanneer problemen zichtbaar worden, kunnen ze echt opgelost worden
Herkenbaar?
Veel organisaties draaien op mensen die altijd klaarstaan en alles oplossen. Waardevol? Absoluut. Maar echte groei ontstaat pas wanneer problemen niet meer worden opgevangen, maar zichtbaar worden gemaakt.
Herken jij dit binnen jouw organisatie? Dan is het misschien tijd om niet harder te werken, maar slimmer naar verantwoordelijkheden, processen en eigenaarschap te kijken.


